dinsdag 8 augustus 2017

TINE ZIET (76): Opruimen

Het moest er een keer van komen. Afgelopen weken ben ik met een brute bezem door de rommel in mijn huis gegaan. Wie al eerder bij me was, zal zich een hoedje schrikken bij een volgend bezoek. Althans dat mag ik hopen. Twee weken van sorteren, bezoekjes brengen aan het containerpark, kringloopwinkels,… dat moet toch gewoon te merken zijn? Wat is het nut er anders van?
Voor mezelf voelt mijn huisje opeens veel ruimer. Alsof er nieuwe adem is. Maar hoelang duurt zoiets? Ik ken mezelf. Zal ik consequent blijven en spullen systematisch blijven opruimen? Hoeveel weken blijft de inhoud van een kast overzichtelijk? Hoelang duurt het voor ik weer een stapel huisvuil heb dat niet thuishoort in de witte zak? Nu ja, ik had het ook heel erg ver laten komen. In de vijf en een half jaar dat ik hier woonde, had ik zelfs nog heel veel verhuisdozen niet geopend en de kleedkast werd nooit uitgemest.

Ik ben blijkbaar niet de enige. De verantwoordelijke van de Kringwinkel in Torhout, waar ik onlangs een hele dag lofdichten zat te schrijven, vertelde me dat het ongelooflijk is hoeveel materiaal er deze zomer al werd binnengebracht. En terwijl ik daar zat, zag ik allemaal mensen naar buitenstappen met ‘nieuw’ tweedehands materiaal. We hebben het er maar mooi druk mee. Met die kringloop van het leven. 

Waarom doen we het? Het brengt rust in het gemoed en het doet een mens zoveel goed. Zo vind ik het fijner om thuis te komen, nu elk spulletje weer gewoon een eigen plek heeft. Al kan eten van mijn vloer nog steeds niet. Nee, er zijn grenzen. Mijn huis weigert halsstarrig een toonzaal te worden. En daar ben ik voorlopig blij om. Een thuis hoeft niet ontsmet te worden.  

(verschenen als column in de De Weekbode / De Leie op 04/08/17)

Geen opmerkingen: