woensdag 9 september 2015
Droom (51):
Vannacht stroomde het hele huis vol water. Radeloos vluchtte ik almaar een verdieping hoger. Toen zelfs mijn zolder langzaam volstroomde, kon ik niets anders dan verdrinken tussen inktblauwe woorden en papier. Mijn katten zaten op het dak. Mijn vrienden die de situatie via webcams volgden, zeiden: 'Als ze nu maar had leren zwemmen of een redder als man gehad. Zo'n echte David Hasselhoff. Dan had dit nooit kunnen gebeuren.' Ze flitsten hun webcams uit en gingen treuren om het einde van mijn noodlottige verhaal.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
TINE ZIET (518): Deurbel
In deze tijden van fastfood, snelle verbindingen,… is geduld een zeldzaamheid geworden. Wachten op een antwoord, duurt een eeuwigheid. Wacht...
-
Nu het bekend is, dat ik uit te nodigen ben om te komen meedraaien op de werkvloer, krijg ik natuurlijk aanvragen. Wat de bedoeling is. Zo n...
-
Tany Minoek! liet zich dit weekend onderdompelen in het lentegroen poëziefestival * zaoem * en weet ineens geen klanken meer. Een dik jaar ...
-
Dinsdagavond zat ik met leerlingen in CC Guldenberg in Wevelgem voor de voorstelling ‘Serdi’. Een tweetal weken geleden volgden wij nog een ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten