Teiltjesperiode

Picasso noemen doet Tany Minoek! zichzelf niet. Dat is veel te hoog gegrepen. Toch is ze ervan overtuigd dat ze zich binnenkort maar eens op een andere periode moet storten. Eentje zonder teiltjes. Eentje zonder water. Google het er maar eens op na. Ze heeft als Vissen al heel wat ondiepe plassen doorzwommen...

Mocht ze op deze heroïsche leeftijd overlijden en iemand haalt het in zijn hoofd om een IM over haar te schrijven dan zou men letterlijk verzuipen. Niet dat ze niet denkt dat ze onbeduidend is. Een mini-druppel in de zee. Maar als een truck of een haastje zorgt dat ze niet meer is maar was, zal ze toch herinnerd worden?

Iemand?

"De teiltjesperiode van Tany Minoek! ving aan in een experimentele fase na haar verschrikkelijk saaie puberteit. De geeuwende kunstenares probeerde de tijd de doden met haar waterangst op allerlei manieren te ontvluchten. Dit door er over te schrijven, maar ook door het water op te zoeken.
Een eerste échte uiting was er in 1988 met het klankgedicht de Matzeelor, waarin ze haar fascinatie voor de zeemeermin verklankte. Daarvoor stond ze in een teiltje water.
Jaren later in 2007 viste ze flessen-met-boodschap uit de zee in haar monoloog Coming Home, gebaseerd op de Odyssea. Het duurde niet lang of de teil kwam opnieuw boven. Een paar maanden met haar monoloog Amen & Uit! daarin verbeeldde ze het einde van de wereld door in een teil te verdrinken. In 2008 schreef ze de monoloog De ondergang van een koninkrijk. Daarin zit het personage in - jawel - een bad. Toen ze in 2008 in een van haar laatste performances van Amen & Uit! haar neus bezeerde aan de teil, maakte Tany Minoek! stilaan de overgang naar de Blauwe Periode."

Of kleurt die neus uiteindelijk nog paars?

Over Wachten en Spijt

Er is wachten en er is Wachten. Het verschil? In het tweede geval hang je aan een draadje.

Soms wil Tany Minoek! een draadje. Ze naait het eigenhandig door haar hersenen en gooit het uiteinde naar iemand toe. Spontaan of na dagen pruttelen. Het liefst naar iemand die iets voor haar betekenen kan, iemand met een oor bijvoorbeeld. Of iemand met een hand. Of twee. Ze verkiest iemand die niet vergeetachtig is, opdat hij af en toe blijft trekken. Dat ze er nog is. "Hupla!" zoiets.

Er is spijt en er is Spijt. Het verschil? In het tweede geval hield Tany het touwtje liever rond de eigen pols maar een schaar is niet in zicht... (of houdt ze die zelf achter de rug?)

Mea-Culpa-Stigma

In de tijd dat Tany Minoek! nog zakgeld kreeg, draaide ze elke frank om. Dit omdat er niet veel te sparen viel. Een kaartje voor een fuif kostte 100 BEF en een paar pintjes zaten er eigenlijk niet eens in. Laat staan trakteren. Dan was er ook nog eens dat kartonnen doosje voor Broederlijk Delen. Zeker een reden om veel thuis te blijven op zaterdagavond. Te 'FC De Kampioenenen' zoals dat heet.

Nu ze al jarenlang haar eigen centen verdient, durft ze wel eens wat teveel te gooien. Dat geeft ze niet graag toe. Ze heeft het hier niet over uitgaan. Al drinkt ze tegenwoordig te weinig 'een paar pintjes' en trakteert ze wel wat vaker. Daar gaat het hier niet om. Het gaat om een gat in haar hand. Ze heeft trouwens wel een paar gaatjes in haar hand. Die gaat ze hier verder niet benoemen.

Ze heeft het over het 'geefgat'. Dat 'geefgat' slibt langzaam dicht. Nooit eerder keek ze zoveel armoede in het gezicht en mompelde hard "Nee". Om dan stappen verder terug te willen draaien en toch te willen geven. Omdat haar keel... Uiteindelijk geeft ze daar zelden aan toe. Te weinig durft ze zelfs te beweren. Ze heeft het hier niet over vakantiejobbers met een klembord. Ze heeft het over de uitgestoken hand. Een bekertje met kleingeld.

Gisteren las ze de krant van eergisteren (zo is ze). Daarin een onthutsend interview met Bea. Zij en haar man overleven in grootstad Antwerpen met €890 per maand. Het interview wordt besloten met deze woorden van Bea:"Want wie niet arm is, weet niet wat arm zijn is. Het gaat ook niet alleen over geld of bezit. Arm zijn is niemand zijn. Is leven zonder kracht, vel over been, 50 kilogram en altijd honger. Honger naar een beetje simpel geluk."
Het 'geefgat' van Tany begon spontaan te bloeden.

Maar straks gaat ze gewoon 10 nieuwe zachte kleurige handdoeken, shampoo, tandpasta, een fles rosé en 5 paar herensokken (maat 42) kopen. En vanmiddag gaat ze heerlijk koffiekletsen met een hoogzwangere vriendin. Mocht ze iemand tegenkomen met een hulpkreet in verschillende talen op papier, zal ze met zekerheid een schuldige blik geven. Misschien zelfs wat centen.
Zeker is: soms snakt Tany Minoek! gewoon naar FC De Kampioenen. Naar de tijd dat niets spontaan ging bloeden. Toen ze nog geen mea-culpa-stigma had.

Praag - 17/08/08

Kampa

Pinguins zijn geen kunst
al kleuren ze de Moldau
licht en geel.

Toeristen stromen in bootjes toe
vanaf een brug die net niet naar
beneden stort.

Een rode poedel knikt goedkeurend toe:
"Zakken! Zakken! Ik vul zakken.

Een lul die schuift
schuift ons weer goed."

Praag - 16/08/08

Sabbat

Honderd paraplu's tikken tegen het raam
en het regent kaddisj kaddisj kaddisj.

Een man zegt:"Mijn grootmoeder was zeep." en "Ik kom uit Japan."
Een jongetje huilt: "Ik wou nu eens joden."

De poort houdt zich stil als de doden.
Wij zien slechts de soep naar beneden
een kauwgum die zwijgt.

Opeens slaat iemand een kruis
en fluistert een naam.
De vrouw in de lamp gloeit als vermoord.

Alle handen tikken als straf
het eigen hoofd af.
De tuin kleurt mooi naast het graf.

Praag - 15/08/08

Mr. Cabdriver


Wij zijn een busje vol hopen.
U rijdt ons gezwind.
U rijdt ons met meer.

Wij kennen geen wegen,
lezen geen straten.
ABBA licht op en
ziet ook geen meter.

U heeft dat door.
U geeft ons waar.
U weet wel beter:

De voorruit schiet op ons af.
De bus voorruit BAM in het
zicht van de stad dat U geeft.

Wij zijn een busje vol hopen.
U doet uw werk.
U doet niets verkeerd.

Wij betalen U omdat U nog leeft.

Waterhoofd

Stel je voor: op een regenachtige dag als vandaag vind je een factuur van de watermaatschappij. Het kan er wel nog bij. Je vertrekt volgende week op vakantie en dus: alles mag op de deurmat vallen. Het kan toch al niet meer stuk.

Maar daar staat het zwart op wit: 28.462,88 EUR te betalen voor 25/08/2008! Je ziet alles in het water vallen: je reis naar Praag maar nog veel meer. Je stelt je voor dat je naar een bank moet om een lening aan te vragen voor je water. Dat er een zwembad onderaan je kelder zit. Dat er dwergen zijn die 's nachts alle kranen laten lopen. Dat je vriend een harem inclusief jacuzzi op de zolder heeft. Je gedachten worden vol met water. Kortom: het scheelt maar een haartje voor je flauw valt. Erger nog: een hartstilstand.

Dan herinner je weer dat telefoontje van de dame van de watermaatschappij. Ze giechelde wat toen ze vertelde: "Wat een geluk dat u belde! Er is wél al een factuur naar u onderweg. Schrik niet van het hoog bedrag."

Tot drie maal toe kreeg je de vraag (per mail én per brief) of de meterstand wel kloppen kon. "Het klopt zeker!" zei de lezer. Maar omdat drie keer wel heel erg veel is, keek je het samen met de lezer nog eens na.

Inderdaad: als je een 0, een 9, een 9 en een 6 op z'n kop zet, zie je kop noch staartje meer...

Tany Minoek! zal tegenwoordig vaker op haar hoofd gaan staan. Het is maar dat je dat weet, als je een paar handen op straat ziet staan.