Goede voornemens neem ik liever bij het begin van het schooljaar dan bij het begin van een kalenderjaar. Elk schooljaar wil ik aanvatten met een extra doel. Deze keer wou ik het gezonder aan doen. Met de fiets naar school bijvoorbeeld. Er is veel moed voor nodig, weet ik nu.
Twee weken geleden werd mijn fiets bijna gestolen. Vorige
week reed ik nog lek. Wat een gedoe! Op
mijn eerste ritje naar het werk, werd ik een tijd geachtervolgd door twee
loslopende honden aan de Leie. Vooral die ene kwam vervaarlijk dichtbij. Ik voelde
zijn kaken als het ware al in mijn kuiten happen en stak meteen een tandje bij.
Geen idee of ze me zouden aanvallen, maar het leek me toch beter om sneller te
gaan rijden.
Soit. We zijn nog maar een week verder en mijn enthousiasme
om te fietsen is toch al een stuk geslonken. Er zijn nog zoveel spijkers op de
weg… Doorzetten is de boodschap.
Toch is er een tijd geweest dat ik elke dag onbezonnen naar
school fietste. Ik had geen schrik voor lekke banden, fietsendieven en
loslopende honden. Zelfs niet voor onverwachte regenvlagen. Het enige waar ik
bang voor was, was dat ik mijn belachelijke regenjas met dito broek moest
aantrekken voor het oog van de voorbijfietsende anderen. Liever nat dan droog
in kleuren waarmee je als puber liever niet mee naar buiten kwam.
Ik zal eraan moeten geloven: fluohesje en helm waren in
eerste instantie ook niet cool. Gelukkig ben ik inmiddels volwassen en kies
zelf de kleur van mijn regenjas. Mijn vader zal me niet meer depanneren maar ik
heb vrienden en het lef om hulp te vragen.
(verscheen als column in KW Kortrijk-Menen-Waregem op 11/09/26)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten