Er is wachten en er is Wachten. Het verschil? In het tweede geval hang je aan een draadje.
Soms wil Tany Minoek! een draadje. Ze naait het eigenhandig door haar hersenen en gooit het uiteinde naar iemand toe. Spontaan of na dagen pruttelen. Het liefst naar iemand die iets voor haar betekenen kan, iemand met een oor bijvoorbeeld. Of iemand met een hand. Of twee. Ze verkiest iemand die niet vergeetachtig is, opdat hij af en toe blijft trekken. Dat ze er nog is. "Hupla!" zoiets.
Er is spijt en er is Spijt. Het verschil? In het tweede geval hield Tany het touwtje liever rond de eigen pols maar een schaar is niet in zicht... (of houdt ze die zelf achter de rug?)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
TINE ZIET (522): Bruxelles, ma belle
Toen ik mijn vrienden vertelde dat ik deze vakantie op reis zou gaan naar Brussel, kreeg ik een paar vreemde blikken. Ik vertelde erbij dat ...
-
Nu het bekend is, dat ik uit te nodigen ben om te komen meedraaien op de werkvloer, krijg ik natuurlijk aanvragen. Wat de bedoeling is. Zo n...
-
Tany Minoek! liet zich dit weekend onderdompelen in het lentegroen poëziefestival * zaoem * en weet ineens geen klanken meer. Een dik jaar ...
-
Dinsdagavond zat ik met leerlingen in CC Guldenberg in Wevelgem voor de voorstelling ‘Serdi’. Een tweetal weken geleden volgden wij nog een ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten