Sabbat
Honderd paraplu's tikken tegen het raam
en het regent kaddisj kaddisj kaddisj.
Een man zegt:"Mijn grootmoeder was zeep." en "Ik kom uit Japan."
Een jongetje huilt: "Ik wou nu eens joden."
De poort houdt zich stil als de doden.
Wij zien slechts de soep naar beneden
een kauwgum die zwijgt.
Opeens slaat iemand een kruis
en fluistert een naam.
De vrouw in de lamp gloeit als vermoord.
Alle handen tikken als straf
het eigen hoofd af.
De tuin kleurt mooi naast het graf.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
-
Nu het bekend is, dat ik uit te nodigen ben om te komen meedraaien op de werkvloer, krijg ik natuurlijk aanvragen. Wat de bedoeling is. Zo n... -
Tany Minoek! liet zich dit weekend onderdompelen in het lentegroen poëziefestival * zaoem * en weet ineens geen klanken meer. Een dik jaar ...
-
Dinsdagavond zat ik met leerlingen in CC Guldenberg in Wevelgem voor de voorstelling ‘Serdi’. Een tweetal weken geleden volgden wij nog een ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten