Meet

Stel: iemand wil de omtrek van bepaald lichaamsdeel meten.

Dat kan. Uit nieuwsgierigheid. Uit ijdelheid. Uit bezorgdheid. Het maakt nu niet uit over welke 'heid' het gaat. Om die omtrek te kunnen meten, is er natuurlijk een meetinstrument nodig. Dan loopt die iemand dus in het warenhuis op zoek naar één of ander ding om mee te meten. Maar dan geen lat. Die kan er niet omheen.
Vraagt die iemand dan aan een medewerker van dat warenhuis: "Excuseer, ik zoek iets om de omtrek van mijn eh... (want je gaat een toevallige medewerker van een warenhuis toch niet verklappen wat je dan wel wil meten) te meten?"

Verwijst die medewerker je dan onmiddellijk naar de doe-het-zelf-afdeling? Een plooimeter misschien? Of probeert hij je toch een lineaaltje aan te smeren?
En moet je dan met een rode kop bekennen: "Het is voor mijn buik. Die kan er toch niet omheen, mijnheer?"

Kijkt die mijnheer dan naar je buik?
Schrikt hij?
Kleurt hij rood?
Of zegt hij dan droog: "Die valt met niets uit deze winkel hier te meten. Maar met een lintmeter uit onze naai-afdeling lukt het vast na enkele maanden diëten."

En wat zeg jij dan?

Tany Minoek! zou van slag de hele supermarkt maskeren. Dit met de geur van ui en van citroenen. Met haar wagentje zou ze in gedachten rijden naar de slagroomsoezen...