Afgelopen weekend kleurde Kortrijk behoorlijk zwarter ter hoogte van De Lange Munte. Dit voor een volledig uitverkochte editie van Alcatraz. Naast de verzengende zon, het opwaaiende stof, duizenden metalfans was ook ik present op zaterdag. Ik hou wel van metal maar leg het zelden bewust op. Ik ken er eigenlijk ook weinig van. Een groentje dus tussen al dat zwart. Deze zomer heb ik bewust grote meutes zoals op Grensrock, de Gentse Feesten en TAZ gemeden. Voor Gent Jazz en dit festival maakte ik een uitzondering.
Het moet gezegd: ondanks de overdadige hitte en het feit dat
dit om een uitverkocht festival ging, heb ik weinig ellebogen gevoeld en bitter
weinig penetrante zweet- of festivalluchtjes geroken. Het terrein was beduidend
groter dan de opkomst, waardoor ik minder angsten moest doorstaan om drankjes
te gaan halen of naar de WC te gaan. Ik heb me dan ook wijselijk niet in de
moshpit begeven.
Spelbreker in dit festivalgebeuren was voor mij echt de zon.
Naast het feit dat de organisatie water tot 19u gratis ter beschikking stelde,
zonnecrème en schaduwplekjes her en der , waterpistolen en andere verkoelingen
op het terrein, werd het voor mijn
gezelschap en ik ondragelijk om de avond te zien vallen. We dropen na ongeveer
zes uur stikkapot af.
Maar wat was me dat! Mijn bottines en ons haar vol stof.
Niets anders dan lof over dit indrukwekkend gebeuren. Alcatraz is meer dan
metal. Het is een totaalervaring! Die alleen maar gesmeerd kan lopen door een
geweldig team van medewerkers! En natuurlijk ook door de ontzettende
welwillendheid van de bezoekers! Top!
(verscheen als column in KW Kortrijk-Menen-Waregem op 13/08/26)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten