Droom 25:

Ik droomde in de maat van de seizoenen. In de herfst viel alles wat er hing aan mij op de koele vloer. De oren raakten eerst de kille tegels. Daarna viel er nog een heleboel. Als laatste liet mijn lijf mijn borsten los. Als twee flannetjes bibberden ze na van grote schrik. Met dat trillen viel er sneeuw op wat er viel van mij. Toen ik eindelijk een stukje mij had opgeraapt, herkende ik niet meer waar het nu precies voor diende. Ik hing alles weer aan mij, maar u raadt het al: alles was verkeerd. Het was pas in de zomer dat ik alles weer op orde had. Bijna. Iemand begroette mij met 'Gloria!'