Droom 24:

Ik moest deze nacht optreden in een afgeladen expo-hal tussen allerlei huisdieren die kunstjes deden en mensen die om Frans Bauer riepen. 'Ik ben geen zumba-dansende kanarie of een slager!' riep ik. De moed maar ook mijn hele lijf zakte in mijn schoenen terwijl mijn moment de gloire naderde. 'Waar is die dichteres?' riep de organisator. 'Hier!' riep ik, maar ik was al kleiner dan haar knieën en kromp nog verder tot haar tenen. 'Als ze er niet is, hebben we nog altijd een medium dat kan voorspellen wanneer de winter borstjes krijgt,' zei een tuttebel met snottebel. En terwijl het volledige publiek om worstjes schreeuwde, werd ik platgetrapt door een teckel met een spraakgebrek.