Op een nacht word je wakker en hoor je iets.
Nee, zo gaat het niet.
Op een avond ga je slapen en naast je ligt een hoofd.
Een hoofd dat je eigenlijk niet kent.
En let op: alleen een hoofd. Geen romp.
Wat doet dat hier? Wat ligt dat hier te doen?
Het hoofd laat geen ogen zien. Enkel een trillende neus.
Een licht open mond.
Belangrijk ook: geen bloed.
Wat hoor je dan te doen?
Gooi je het de kamer uit of rol je beleefd?
Zij keek. Rustig. Hoorde gesnurk.
Kneep de neus even dicht en nam het bij de kin.
Trok het naar haar hoofdkussen toe.
Bedacht niet eens een lijf.
Sliep in.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
TINE ZIET (522): Bruxelles, ma belle
Toen ik mijn vrienden vertelde dat ik deze vakantie op reis zou gaan naar Brussel, kreeg ik een paar vreemde blikken. Ik vertelde erbij dat ...
-
Nu het bekend is, dat ik uit te nodigen ben om te komen meedraaien op de werkvloer, krijg ik natuurlijk aanvragen. Wat de bedoeling is. Zo n...
-
Tany Minoek! liet zich dit weekend onderdompelen in het lentegroen poëziefestival * zaoem * en weet ineens geen klanken meer. Een dik jaar ...
-
Dinsdagavond zat ik met leerlingen in CC Guldenberg in Wevelgem voor de voorstelling ‘Serdi’. Een tweetal weken geleden volgden wij nog een ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten