Droom (32)

Ze ging vannacht voor het eerst naar de universiteit. Ze verdwaalde grandioos in het lesrooster, in het gebouwencomplex, maar vooral in wat er werd gezegd. 'Wat zegt ie?' vroeg ze aan haar buren terwijl de prof op zeer academische wijze zijn neus begon te snuiten. Onzichtbaar in de troep, werd ze geweerd. 'Hé, ik ben hier!' brulde ze. Zelfs in de cafetaria werd ze niet gehoord. Toen ze eindelijk een WC vond, stond er op haar deur: 'Wie dit kan lezen, is niet van deze wereld.' 'Dat klopt,' hoorde ze zichzelf op de toiletpot zeggen. 'Ik ben niet van hier. Ik ben van droom en adem. Niet van verstand en slim papier.' Toen loste ze op tot een soort van oude ziel, die bij het ontwaken tot in het licht door de gordijnen was te zien.