Vorige week lanceerde ik weer een anti-verzuringsactie voor mijn FB-vrienden.
Nadat ik weer allerlei postjes zag verschijnen met 'welk dier ben ik?' in welk stad moet jij wonen?' 'welk kleur ben jij?' bedacht ik dat mijn vrienden in soort identiteitscrisis moesten verkeren. Wie mijn status met een duim beloonde, beloofde ik hun ware identiteit te onthullen.
Vijfenzestig verloren zieltjes zette ik met een mooie hommage in de spotlight. Ik wees hen als het ware de weg in het duister.
Heerlijk om te doen. Tine Moniek: de herder van de verloren kudde.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
TINE ZIET (542): Fietsschrik
Goede voornemens neem ik liever bij het begin van het schooljaar dan bij het begin van een kalenderjaar. Elk schooljaar wil ik aanvatten met...
-
Dinsdagavond zat ik met leerlingen in CC Guldenberg in Wevelgem voor de voorstelling ‘Serdi’. Een tweetal weken geleden volgden wij nog een ...
-
De plaids zijn weer uit de kast gekomen. Ook de wollen truien. De nylons. Het wordt kouder. Mijn hoofd staat al op de waakvlam, maar ik stel...
-
Een vraag die ik afgelopen dagen een paar keer kreeg was of ik dit jaar geen zomerproject doe. Na meer dan tien jaar knippen, plakken, op ra...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten