Vorige week lanceerde ik weer een anti-verzuringsactie voor mijn FB-vrienden.
Nadat ik weer allerlei postjes zag verschijnen met 'welk dier ben ik?' in welk stad moet jij wonen?' 'welk kleur ben jij?' bedacht ik dat mijn vrienden in soort identiteitscrisis moesten verkeren. Wie mijn status met een duim beloonde, beloofde ik hun ware identiteit te onthullen.
Vijfenzestig verloren zieltjes zette ik met een mooie hommage in de spotlight. Ik wees hen als het ware de weg in het duister.
Heerlijk om te doen. Tine Moniek: de herder van de verloren kudde.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
TINE ZIET (522): Bruxelles, ma belle
Toen ik mijn vrienden vertelde dat ik deze vakantie op reis zou gaan naar Brussel, kreeg ik een paar vreemde blikken. Ik vertelde erbij dat ...
-
Nu het bekend is, dat ik uit te nodigen ben om te komen meedraaien op de werkvloer, krijg ik natuurlijk aanvragen. Wat de bedoeling is. Zo n...
-
Tany Minoek! liet zich dit weekend onderdompelen in het lentegroen poëziefestival * zaoem * en weet ineens geen klanken meer. Een dik jaar ...
-
Dinsdagavond zat ik met leerlingen in CC Guldenberg in Wevelgem voor de voorstelling ‘Serdi’. Een tweetal weken geleden volgden wij nog een ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten