Dat het zo niet hoort dat is een feit.
Naast dat feit ligt het verlangen neer.
Kwispelt aardig met z'n staart en meer.
Zo drinken we vaak te veel wijn.
Zo maken we weer ons hoofd te week.
Voor wie niet voelt de grom, de hap:
het is nooit genoeg te nemen wat zich
op een blad, een mond, een hart, iets anders
aanbiedt als een ding dat meer dan wat er is
en wat er komt te schenken heeft, te slaan.
Dat het is zoals het is en almaar went.
Dat wennen maar niet went, dat hoort erbij.
Het verlangen bijt zich door de waanzin voort.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten