Gisteren was het dan eindelijk die dag waar ik zo lang mee in mijn hoofd gezeten heb. Slapeloze nachten en onbeschaamde vreetbuien hebben me blijkbaar goed gedaan. Het voelde ongelooflijk goed daar op die planken. Alsof het zo moest zijn.
Bedankt voor wie er was. Jullie applaus deed me een paar milimeter groeien.
Wie Amen en uit! ook een keertje wil zien, hou de agenda in de tweede kolom in de gaten of boek me zelf.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
-
Geachte, Toen ik inmiddels meer dan twee jaar geleden in uw stad kwam wonen, had ik lak aan wat vrienden en familieleden van Menen dach... -
Het is fijn om vrienden te hebben die nog willen vieren in het leven. Zo had ik laatst twee verjaardagsfeestjes waarop ik ongegeneerd op de ...
-
Dinsdagavond zat ik met leerlingen in CC Guldenberg in Wevelgem voor de voorstelling ‘Serdi’. Een tweetal weken geleden volgden wij nog een ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten